خل را به فارسى سركه مىنامند و از خرما و مويز و شكر و عسل و انجير و امثال آن و از حبوبات مثل برنج و غيره ترتيب مىدهند و مراد از مطلق او سركه انگورى است و آن مركب القوى و در دوم سرد و خشك است . قابض و بسيار مجفف و زود نفوذ مىكند و رساننده قوه ادويه به اعضا و ملطف و قاطع اخلاط غليظه و رافع تشنگى و معين هضم و قاطع نزف الدم اعضا و محرك اشتها و گدازنده بلغم و سپرز و موافق معده ملتهبه و بلغميه و جهت قطع صفرا و تفتيح معده نيز مفيد است . « 1 » سركه مايعى است با بوى زننده و طعم بسيار ترش كه از اكسيد شدن شربت‌ها و نوشابه‌هاى الكلى ديگر كه غلظت الكلى آنها زياد نيست به دست مىآيد . سركه رنگ كاغذ تورنسل را قرمز مىنمايد بنابراين جسمى اسيدى است كه در تجزيه الكتريكى

--> ( 1 ) - تحفه حكيم مؤمن ، ص 106 .